Martxoaren 19az geroztik, Korrikaren lekukotza eskuz esku pasatu da 24. edizio honetan, “Euskara gara” lelopean.
Atharratzen (Zuberoa) hasi zenetik martxoaren 29an Bilbora iritsi zen arte, hamaika egunez milaka pertsona txandakatu dira Korrikaren espiritua bizirik mantentzeko. Egunsentia edo eguna izan, euria edo eguzkia egin, lasterketa aurrera doa, beti baitago norbait hurrengo urratsa emateko prest.
AEK-k sustatutako Korrikak berriro ere erakusten du jendea mobilizatzeko duen gaitasuna. Aurten, amaitzen denean, 460 udalerritatik igaroko da, 2.175 kilometro egingo ditu eta 3.436 errelebo izango ditu. Zifra hauek 2026ko edizioa —bi urtean behin egiten dena— bere historiako parte-hartzaileena bihurtzen dute. Baina benetan axola duena ez dira zenbakiak edo mapa, erreleboaren etapa bakoitzean gertatzen dena baizik: adin guztietako pertsonen aurpegi alai, hunkituak eta ilusioa, parte hartzeko edo animatzeko gogoak batuta, zerbait partekatua denaren parte sentituz.
Lelo bat baino gehiago
“Euskara gara” ez da lelo bat soilik; hizkuntza, kultura, herri batekiko maitasun adierazpen partekatu bat da, lotzen gaituena. Gonbidapena da, bai hemen jaiotakoentzat bai beste nonbaitetik etorritakoentzat, hizkuntza zubi eta gizarte-kohesiorako tresna gisa ulertzeko.
Tipi-tapa, Korrikak bere bidaia jarraitzen du eta, etapa bakoitzean, gogorarazten digu helburu partekatu bat dagoenean, beti dagoela norbait korrika jarraitzeko prest.


