Udan, adineko askok nahi gabeko bakardadea bizi dute modu intentsiboagoan, ongizate fisiko eta emozionalean eragina duen errealitate isila.
Errealitate ikusezin bat
Uda askotan atsedenarekin eta aisialdiarekin lotzen den arren, adineko askorentzat isolamendu handiagoaren aldia da. Familiaren eta bizilagunen oporrek, ohiko jarduerak etetea edo komunitateko baliabide batzuen aldi baterako itxierak gizarte-harremanerako aukerak murrizten dituzte eta bakardade sentimenduak areagotzen dituzte.
Nahi gabeko bakardadea ez dago bakarrik bizitzearen mende, baizik eta harreman esanguratsuen eta laguntza emozionalaren faltaren mende. Urteko sasoi honetan, absentzia hori nabarmenagoa izan daiteke eta aldartean eta bizi-kalitatean eragina izan dezake.
Eragin emozionalaz haratago
Bakardade luzeak ondorioak ditu osasun fisiko eta mentalean. Antsietatea, depresioa edo gainbehera kognitiboa izateko arriskua handitu dezake eta oinarrizko ohiturak oztopatu ditzake, hala nola dieta osasuntsua mantentzea, jarduera fisikoa edo tratamendu medikoak betetzea.
Gainera, tenperatura altuek adineko asko etxean denbora gehiago pasatzera behartzen dituzte, batez ere mugikortasun arazoak edo gaixotasun kronikoak badituzte. Laguntza-sare estu bat gabe, isolamendua okerrera egin dezake eta oharkabean pasa daiteke.
Inplikazioaren garrantzia
Errealitate honen aurrean, gero eta udal gehiagok mantentzen dituzte adinekoentzako programa espezifikoak udan. Adibide bat Basauriko gizarte-zentroetan SOINHEZIk eskaintzen dituen zahartze aktiboaren tailerrak dira.
Baina ez da hori bakarrik. “Kaixo” soil bat, telefono-dei bat, elkarrizketa-une bat partekatzea… pertsona bat ingurunearekin konektatuta eta entzunda sentiarazteko keinu txikiak dira. Uda eta oporrak ere aukera ona dira belaunaldien arteko loturak sendotzeko. Era berean, auzoko laguntza-sareetan edo bestelako komunitate-ekimenetan inplikatzea modu ona da komunitate inklusiboagoak eraikitzeko.
